Zwijgende Enschedese stalker maakte het leven van Sevilay tot een hel

Uitgebreid speurwerk van onze rechercheurs leidde tot aanhouding van de stalker in onderstaande artikel.

Dit artikel is te vinden op Tubantia: https://www.tubantia.nl/enschede/zwijgende-enschedese-stalker-maakte-het-leven-van-sevilay-tot-een-hel-ik-zag-het-leven-niet-meer-zitten~a181e142/?cb=0e7c43c6ee68a842723b1f70b65a50f2&auth_rd=1 

onderstaand is het artikel in zijn geheel weergegeven. 

Zwijgende Enschedese stalker maakte het leven van Sevilay tot een hel: ‘Ik zag het leven niet meer zitten’

ALMELO - Sevilay werd meer dan een jaar geterroriseerd door stalker Tolga Ü. (33), haar voormalige stagiaire. Twee jaar later is haar gevoel van veiligheid nog niet terug. Ze is nog steeds bang en huilt tranen met tuiten in de rechtbank, waar Ü. terecht staat. Sevilay hoopt op berouw, op een sorry. Maar Ü. zegt niets.

De officier van justitie ziet onnoemelijk leed. Ze wil daarom dat de rechtbank hem een contact en gebiedsverbod oplegt en eist twaalf maanden voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van vijf jaar. Extra lang, want het is niet de eerste keer dat de Enschedeër terecht staat voor belaging van een vrouw „U mag niets, maar dan ook niets meer tegen haar ondernemen. Geen berichtje, geen contact, niks. Één nieuwe misstap en ik wil je terug in de cel.”

Ü blijft zwijgen

Waarom de Enschedeër het op Sevilay voorzien had? Ü geeft nergens antwoord op en beroept zich op zijn zwijgrecht. Hij zegt alleen dat het goed ging met hem, ‘tot hij een klap kreeg’. Maar wat hij daarmee bedoelt, met die klap, wil hij niet uitleggen. En als hij aan het einde van de rechtszaak het laatste woord krijgt, zoals gebruikelijk voor een verdachte, blijft het ook stil.

Waanstoornis

Wat hem blijkbaar heeft bezield komt van rapporten van deskundigen, die een ‘waanstoornis’ bij hem hebben vastgesteld. Sevilay uit Borne is oprichter van een zorgbureau. Tolga Ü. heeft er stage gelopen en is er een tijdje vrijwilliger. In die tijd heeft hij zich blijkbaar in zijn hoofd geprent dat hij en Sevilay een liefdesrelatie hebben. Het is op niets gebaseerd. Één keer heeft hij daadwerkelijk seksuele avances gemaakt. Sevilay verbreekt meteen alle contacten met hem. Dan begint het.

Ze wordt op sekssites gezet

Sevilay wordt belaagd, bedreigd en beschuldigd van fraude en overspel en overal neergezet als slet. Per mail, via sites en op sociale media. Onder haar naam worden accounts gemaakt op sekssites, waar ze zich zogenaamd als gratis hoer aanbiedt. Ook gaan er lasterlijke en ranzige mails naar haar zakenrelaties, zoals FC Twente, Saxion en het ROC van Twente. Zelfs als haar vader overlijdt wordt ze in het online-condoleanceregister te schande gemaakt.

Politie doet eerst niets

Ze doet aangifte, twee keer, maar de politie doet niets. „Ik heb gesmeekt om hulp, maar ik werd niet gehoord. Ik was radeloos. Als zij je zelfs niet helpen…” Ten einde raad schakelt ze zelf het detectivebureau Bravo in, dat een stevig dossier aanlegt. Dat gaat naar de politie, die dan wel voortvarend in actie komt. Justitie erkent ‘dat het niet helemaal goed is gegaan’.

Uiteindelijk blijkt dat alle ellende is te herleiden tot Ü. Dat blijkt volgens de politie uit gegevens die op zijn in beslag genomen tablet en telefoon zijn gevonden. En het unieke ip-adres van de gebruikte computer. Dat ip-adres leidde de politie ook direct naar zijn woonhuis.

Overmand door verdriet

Overmand door verdriet vertelt Sevilay huilend hoe ze er aan toe is: „Ik heb niet kunnen rouwen om het verlies van mijn vader. Mijn dochter was zwanger. Ik heb er niet van kunnen genieten. Ik zag het leven niet meer zitten. Ik ben als vrouw, echtgenote, moeder, vriendin, ondernemer te schande gemaakt. Kapot gemaakt. Ik was radeloos, klein, kwetsbaar. En nog durf ik niet alleen over straat. Bij alles wat ik doe denk ik tien keer na of het wel veilig is. Als ik naar mijn werk ga denk ik na over de route die ik nu weer zal kiezen. Ik moet alle zeilen bijzetten om te functioneren. Je hebt me mijn vrijheid ontnomen.”

Aan het slot van haar betoog verheft ze enigszins haar stem. „Ik wil dat je me in mijn ogen kijkt. Ik heb dit niet verdiend.” Maar Ü draait zich niet om, en blijft zwijgend voor zich uit kijken.

De Enschedeër krijgt momenteel psychische hulp om te leren omgaan met zijn stoornis. Hij zou met de therapie erg zijn best doen en slikt medicatie. Aanvankelijke schatte deskundigen de kans op herhaling groot. Inmiddels zou het recidivegevaar zijn afgenomen.

De rechtbank spreekt op 18 oktober het vonnis uit.