STALKER ACHTER SLOT EN GRENDEL DOOR UITVOERIG ONDERZOEK VAN BRAVO RECHERCHE.

Lees het artikel van vandaag in de Tubantia.

Bravo Recherchediensten is benaderd om dit onderzoek te gaan leiden. Na uitgebreid onderzoek en het horen van getuigen hebben wij onze bevindingen overgedragen aan de politie. Gedurende het onderzoek is een verdachte naar voren gekomen op basis van onder andere digitaal forensisch rechercheren.

De politie heeft naar aanleiding van een huiszoeking de verdachte aangehouden, waarvan de inbewaringstelling met de maximale termijn van 90 dagen is verlengd.

Onderstaand het artikel:

Een stalker terroriseerde Sevilay uit Borne: ‘Wat moet je in hemelsnaam als de politie je niet eens helpt?’

Elke keer denkt Sevilay Luiken-Dalli (51) dat het niet erger kan. Maar elke keer wordt de anonieme aanval op haar nog lager, vuiler en perverser. Zelfs als haar vader sterft, wordt de Bornse in het online condoleanceregister zwart gemaakt, ze zou fraudeur en slet zijn. Terwijl de politie, schijnbaar onmachtig, toekijkt. „Wat kan je in hemelsnaam beginnen, als zelfs de politie je niet wil helpen?”

Sevilay is een moderne geëmancipeerde Turkse vrouw. Ze woont hier van kinds af aan. In haar Nederlands is een licht Twentse tongval te horen. Ze werkt als ouderenadviseur bij welzijnsorganisatie Alifa. In 2018 begint ze daarnaast een eigen adviesbureau IMean in Almelo, gespecialiseerd in hulpverlening aan migranten met dementie. Dat bureau is een lang gekoesterde droom die uitkomt.

Maar de afgelopen anderhalf jaar is puur nachtmerrie. Ze wordt slachtoffer van stalking: het stelselmatig lastigvallen en inbreuk maken op iemands persoonlijk leven. Er wordt vaak gedacht aan iemand die je hinderlijk volgt, bedreigt en opwacht. Maar ook ongewenste telefoontjes, berichten sturen onder valse namen of het laten bezorgen van valse bestellingen, valt er onder. Steeds vaker gebeurt de stalking online.

Fraude en overspel

Sevilay krijgt bijna met alles te maken. De Twentse wordt anoniem en onder veel valse namen belaagd, bedreigd en beschuldigd van verschillende vormen van fraude en overspel. Per mail, via sites en sociale media als Facebook en Instagram. Ze heeft er aan gedacht een einde aan haar leven te maken. 

„Mijn laptop staat vol met walgelijke berichten. Iemand probeert je kapot te maken en je bent machteloos als zelfs de politie je niet helpt. De privacywet helpt de daders.” Ze krijgt al snel door wie het op haar gemunt heeft en meldt dat bij de politie. Wat zij niet weet, maar de politie wel (of zou moeten weten), is dat deze man al eerder is veroordeeld voor belaging. Er zou een alarmbel moeten rinkelen. Toch gebeurt er niets.

Op sekssites gezet

Het is een verhaal waarvan elke vrouw hoopt dat het haar nooit overkomt. Gewone foto’s zijn van haar Facebook gepakt en op sekssites gezet met haar telefoonnummer en al. ‘Gratis eer’. Wat in Turkse kringen betekent: gratis seks. Wat een schande. Onder haar naam wordt ook gechat in seksrooms en wordt haar mobiele nummer gedeeld. Hitsige mannen bellen haar op. „Wanneer spreken we af?” Ze durft geen enkel onbekend nummer meer op te nemen.

De Bornse wordt zwart gemaakt bij haar familie in Nederland en Turkije en bij haar vrienden. Niet alleen haar eer wordt bezoedeld; ook wordt geprobeerd haar financieel te gronde te richten. Haar zakelijke relaties, de krant en opdrachtgevers in de zorg krijgen mails met de oproep geen zaken (meer) met haar te doen. „Ze is een meervoudige fraudeur.”

Integratieproject

Ook gaan er berichten naar FC Twente en Turkse zelfhulpgroepen waar ze een bekend gezicht is. Sevilay Luiken was bijvoorbeeld de afgelopen jaren leider van het project Turkse Tukkers aan Zet, een bijzonder integratieproject van Scoren in de Wijk van de voetbalclub.

De smeercampagne breidt zich als een olievlek uit. Het brengt zelfs de Turkse gemeenschap in rep en roer. Haar man: „Hij ruide mensen in de gemeenschap tegen elkaar op. Hij beschuldigde haar her en der ervan aanhanger te zijn van de PKK. Of van de Gülen-beweging die in Turkije van een staatsgreep wordt verdacht. Het had zomaar tot escalatie en gewelddadigheden kunnen leiden. Hij speelde gevaarlijk spel over de rug van mijn vrouw en onze kinderen.”

Van de Sevilay die iedereen kent als sterke, spontane vrouw, zie je nu niet veel meer terug. De lach is uit haar ogen verdwenen, zegt haar nicht. Sevilay heeft de hele tijd een papieren zakdoekje in de hand. Er is niet veel voor nodig om haar aan het huilen te krijgen. In juni zat ze op de bodem van haar wanhoop, zegt ze. De Twentse doet haar verhaal, in de hoop dat stalkingszaken hoger op het prioriteitenlijstje van justitie, politie komen, en vooral in politiek Den Haag. 

Steeds walgelijker

Vechtend tegen de tranen: „Ik sliep niet meer. Elke dag nieuwe berichten. Steeds meer, steeds walgelijker. Ze bleven maar door mijn hoofd spoken. Wie heeft dit bericht nog meer gezien? Wie gelooft het? En als ik even wegdommelde, schrok ik weer heel snel wakker met angst: wat tref ik morgen aan? Wat krijg ik dan weer te horen. Ik was bang alles kwijt te raken waar ik 25 jaar keihard voor had gewerkt. Ik kwam helemaal nergens meer. Ik durfde geen boodschap meer alleen te doen; mijn man ging altijd mee. In juni zag ik eigenlijk geen uitweg meer. Het heeft niet veel gescheeld, of ik was dood geweest. Ik was helemaal kapot.”

Eigenlijk nog. En dat was blijkbaar de bedoeling. Zomaar een van de vele anonieme berichten die ze kreeg: „Dat je nog over straat durft. Ik zou zelfmoord plegen als ik jou was.”

Recherchebureau

Hulp vanuit haar omgeving kwam nog maar net op tijd – en van een met haar spaargeld ingehuurd recherchebureau Bravo. Niet van de politie, zegt ze. Strafrechtadvocaat Rob Oude Breuil, die haar als slachtoffer juridisch bijstaat, noemt het ‘tenenkrommend’. „Dit had veel daadkrachtiger opgepakt moeten worden. Deze mevrouw is helemaal gek gemaakt en heeft echt behoorlijk kosten moeten maken om haar recht te halen via een recherchebureau. Een kwalijke zaak.”

Ze is geen uitzondering, als slachtoffer van belaging dat zich in de kou voelt staan. De politie krijgt, zo blijkt uit CBS-cijfers, jaarlijks zo’n 3000 aangiftes. Zo’n 1000 komen er bij het Openbaar Ministerie terecht. In circa 600 zaken leidt dat tot een strafrechtelijke actie: een dagvaarding, een contactverbod, of een boete. In 2018 gingen 340 mensen het gevang in.

Grote ophef

Soms leidt zo’n zaak wel tot grote ophef. Gemiddeld eindigt stalking zo’n vijf keer per jaar in ernstig geweld en met dodelijke afloop. Het zijn die schokkende zaken die de ernst blootleggen van stalking – in de wet omschreven als belaging. Het is sinds 2000 strafbaar, met een celstraf tot maximaal 3 jaar. 

In januari dit jaar debatteerde de Tweede Kamer nog over een hardere aanpak van stalkers naar aanleiding van de moord op het 16-jarige meisje Hümeyra. SP’er Michel van Nispen vraagt al geruime tijd om meer bescherming van slachtoffers. „Elke keer na een schokkende zaak wordt beterschap beloofd. En elke keer lijkt toch weinig te veranderen”, zegt hij. Contactverboden worden bijvoorbeeld zelden goed nageleefd. „Het probleem zit niet per se in de regels, maar er is gewoon gebrek aan mankracht bij de politie. Daar moet wat aan gedaan worden.”

50 Facebookmeldingen

Bij Sevilay begon het allemaal relatief onschuldig. „Ik werd op een dag wakker en zie op mijn telefoon dat ik 50 Facebookmeldingen heb op mijn privéaccount.” Ze zijn afkomstig van een account van het FC Twente-project Turkse Tukkers. Zij is beheerder ervan, maar heeft dat zelf niet gedaan. Het maakt een gekke indruk, maar er vloeit geen bloed uit. Ze verandert het wachtwoord. Maar toch worden er ook daarna steeds gekkere berichten uit haar naam verzonden.

Ook worden er op sociale media en LinkedIn fakeprofielen aangemaakt met haar foto. Soms als ‘Sevilay zelf’, soms met een andere naam. Er wordt geprobeerd haar vrienden te kapen. Ze krijgen bijna allemaal een berichtje: ‘Ik ben gehackt, dit is mijn nieuwe account.’ Een deel trapt er in. Vanaf die nepaccounts worden daarna berichten verstuurd die Sevilays reputatie schaden. Als de Bornse er achter komt, waarschuwt ze haar contacten: „Niet accepteren. Ik ben dat niet!” Maar nog steeds niet echt in paniek. „Ik dacht: het waait wel over.” Een vergissing dus. Ze dept haar ogen.

Berichten van ex-man

Uit alles blijkt dat de belager haar of goed kent, of heel veel onderzoek naar haar heeft gedaan en haar sociale media over vele jaren heeft nageplozen. Haar relaties krijgen bijvoorbeeld zogenaamd van haar ex-man ineens berichten dat de Bornse niet deugt. Ze gelooft het niet. Ze hebben al 15 jaar geen contact en er is geen enkele reden om haar nu een mes in haar rug te steken. De man weet ook oprecht van niets.

De stalker deinst er evenmin voor terug om ook ‘Turkse’ clubs in Twente bij zijn jacht op haar te betrekken, zoals voetbalvereniging Barbaros. En desnoods mee te slepen in de beoogde val van Sevilay. Als de voorzitter van die club niet reageert zoals gehoopt, wordt ook deze man anoniem online beschuldigd van grote drugshandel en seksuele escapades met de Bornse vrouw.

Steeds grimmiger en gevaarlijker

Zo wordt het steeds grimmiger en gevaarlijker. Sevilays echtgenoot: „Deze belager kende duidelijk de gevoeligheden onder de Turkse gemeenschap.” Zo wordt een ander Turks gezin getipt met een verzonnen verhaal dat hun dochter seks heeft gehad met de zoon van Sevilay. „Zoiets is in bepaalde kringen een grote zonde als ze niet getrouwd zijn. Dan is haar eer geschonden. Je mag blij zijn dat het met een sisser is afgelopen.”

Ook deze krant kreeg het afgelopen jaar meerdere lasterlijke mailtjes van een zogenaamde klokkenluider. „Hierbij wil ik melden dat de persoon in questie een fraudeur is. Hoelang duurt deze schandaal nog voort. Wanneer stellen jullie een onderzoek. Dit schandaal moet per direct stoppen. Doe er iets aan, zodat de schandaal per direct stopt.”

Subsidiegeld in eigen zak gestoken

De Twentse zou via het project Turkse Tukkers aan Zet subsidiegeld in eigen zak steken en de kas van haar familie spekken. Ook zou ze pgb-fraudes plegen met IMean. Een van de mails lijkt afkomstig van een docent van het ROC Twente. Als eerst per mail om meer bewijs wordt gevraagd van zo’n ernstige beschuldiging, het liefst via een persoonlijke ontmoeting, wordt de boot afgehouden.

„Ik heb besloten mijn mond te houden. Ze is gevaarlijk. Ze doet zich voor als een lieve onschuldige persoon, maar werkelijk is ze een echte duivel.” Gesuggereerd wordt dat er al meerdere mensen via haar met de dood zijn bedreigd. Er wordt een foto meegestuurd van een man met een groot automatisch wapen in de hand. Wie de persoon op de foto is, blijft onduidelijk, maar de boodschap is helder

Meer verbonden dan gedacht

Als de krant dan de ROC-docent rechtstreeks belt, blijkt dat deze vrouw van niets weet. „Ik weet intussen wel dat er mails uit mijn naam rond gaan, maar ze zijn niet van mij.” Ze doet aangifte. Ze kent Sevilay niet eens. Maar ze is meer met Sevilay verbonden dan alleen via deze hatelijke nepmails, zo blijkt maanden later.

Sevilay heeft september vorig jaar aangifte van stalking, belediging, smaad gedaan. Ze heeft dan allang heel sterke aanwijzingen wie er achter de lastercampagne zit. En waarom. Ze denkt aan een 31-jarige man, die bij haar stage liep, maar ook vrijwilliger was bij een paar projecten waar ook zij bij betrokken was. Onder andere het project van FC Twente. Hij heeft geprobeerd haar tegen haar zin te zoenen, zegt ze. Ze heeft hem weggestuurd en verbrak alle contacten en gezamenlijke werkzaamheden. Hij kon daardoor ook niet meer bij haar bureau IMean afstuderen.

Aangifte terzijde geschoven

Tot haar verbijstering wordt haar aangifte van identiteitsfraude en stalking terzijde geschoven; geseponeerd, stond in de brief. Geen bewijs van strafbare feiten. In november deed ze opnieuw aangifte. Ze stuurde alle lasterlijke berichten mee als bewijs. Maar weer volgde en ontnuchterende brief. Met argumenten als: de bewijsvoering is complex, corona, te weinig mankracht. ‘Andere zaken hebben op dit moment meer prioriteit. Hoogachtend…’

De wijkagent die ze raadplegen, geeft niet thuis. „Die zegt: ik zei toch al dat ik niets voor je kan doen.” Haar man: „Hier zakte echt mijn broek van af.” Sevilay, in tranen: „Wat kan je in hemelsnaam beginnen, als zelfs de politie je niet wil helpen? Je gewoon met alle ellende in de kou laat staan. Wie helpt jou dan? Wie?”

Smeekbede aan het OM

Sevilay schrijft en smeekbede aan het Openbaar Ministerie, met dat als boodschap. Tegelijk schakelt ze Bravo Recherche in, die meteen zaken gaat uitzoeken, getuigen interviewt, digitale sporen nagaat en er een dik dossier van aanlegt. Er worden beveiligingscamera’s rond hun huis en haar bedrijf Imean geplaatst. Als ze alleen op kantoor moet werken, gaat haar man daar noodgedwongen ook maar zitten werken. „Er was intussen wel een sfeer ontstaan met allerlei bedreigingen, dat je steeds achterom liep te kijken.” In juli volgt ze een weerbaarheidstraining kickboksen om zich veiliger te voelen. 

Turkse gemeenschap helpt

Ook de Turkse gemeenschap komt in beweging. Turks Platform Hengelo vraagt burgemeester Schelberg van die stad om actie om de groeiende onrust te beteugelen. „Een heel serieus signaal”, zegt Schelberg. Zelf kon hij weinig doen. „Ik ga over openbare orde en stalking als dit, valt er niet onder.” Hij belt wel met de politie om te horen of ze er wel aandacht voor hebben. Dat was het geval, kreeg hij te horen.

OM grijpt in

In elk geval grijpt het OM zelf in na Sevilays smeekbede en geeft de politie opdracht de zaak op te pakken. „Haar klacht was gegrond”, zegt het OM. „Er bleken namelijk meer mogelijkheden dan werd aangenomen om onderzoek te doen naar de IP-adressen van de computers, die bij de stalking zijn gebruikt.” 

In juli van dit jaar doet de politie een inval bij een 31-jarige Ü. uit Enschede. Op 11 november wordt hij aangehouden. Waarom de aanhouding nog maanden op zich liet wachten, is niet duidelijk. Hem wordt nu onder andere stalking, bedreiging en computervredebreuk ten laste gelegd. Er liggen intussen tien aangiftes tegen hem. Ze komen onder andere van scholen: van personeelsleden waarvan de naam is misbruikt bij de lastercampagne. Er zijn ook aangiftes van enkele sportclubs, waaronder Barbaros. FC Twente deed eveneens aangifte van computervredebreuk.

Eerder voor stalking veroordeeld

De aangehouden verdachte blijkt inderdaad de stagiair, die Sevilay bij de politie noemde als mogelijke dader. Hij blijkt ook eerder voor stalking en belaging te zijn veroordeeld bij de politierechter. Het slachtoffer van toen blijkt nota bene de ROC docente, die zogenaamd de lasterlijke mailtjes naar deze krant had gestuurd. Hij schroomde niet om haar te misbruiken bij zijn jacht op een nieuw slachtoffer. Zij beleeft die nachtmerrie van toen opnieuw.

De politie erkent achteraf dat de zaak wel eerder opgepakt had kunnen worden. „Dat de krapte qua inzet een rol heeft gespeeld, kunnen we niet ontkennen. Onderschat wordt hoe ingewikkeld vaak de bewijslast blijkt te zijn. Sociale platforms als Facebook en Instagram werken ook niet altijd mee om de nodige informatie te verzamelen. Dat is vaak ook een langdurig proces.”

‘Drukte en mankracht’

Verder speelden ‘drukte en mankracht’ een rol. „Dan kijk je: hoe strafbaar is het en kunnen we dit er nog bij hebben?” De woordvoerder kan niet zeggen tegen welke zaken dan precies deze stalkingszaak is afgewogen. Dat het na een inval maanden heeft geduurd tot de verdachte is aangehouden, heeft te maken ‘met onderzoeksbelang’. Dat wordt niet nader toegelicht. „Dat het heel vervelend is dat je dit overkomt, is ons ook wel duidelijk.” 

Van opluchting is bij Sevilay nog geen sprake. „Ik had verwacht dat er een last van me zou afvallen als hij opgepakt zou worden. Maar ik voel geen opluchting. Want voor mij is het nog niet afgelopen. En welke straf krijgt hij dan? Krijgt hij wel straf? Het voelt nu hooguit als erkenning van al het leed.”

https://www.tubantia.nl/borne/een-stalker-terroriseerde-sevilay-uit-borne-wat-moet-je-in-hemelsnaam-als-de-politie-je-niet-eens-helpt~ad9bdd86/